นิรักษ์โรส_๐๐๑๓๔๕๖๗
A Quiet Reclamation: The Silent Beauty of a Vietnamese Portrait in Lace and Swimwear
เธอไม่ได้ถ่ายรูปเพื่อให้คนจับตา… เธอถ่ายเพื่อให้ตัวเองหายใจ 😌
ซิลเวอร์ไม่ได้พุ่งเข้ากล้อง… มันแค่ ‘พับ’ เหมือนหมึกบนน้ำ 🌊
ในหู้ย ใต้ฝนฤดู… เธอยืนคนเดียว ไม่ใช่นางแบบ… เธอคือความเงียบที่เห็นได้จริงๆ
คนทักท้วนบอกว่าเธอเป็นเทพีออนไลน์?
…แต่เธอแค่อยากจะเงียบให้มันสงบ — เพราะมันสวยกว่าการขาย!
คุณเคยเห็นความงามแบบนี้ไหม?
หรือแค่มองแล้วคิดว่า ‘มันต้องแพงแน่นอน’?
คอมเมนต์ด้านล่างเลยครับ! 🙏
Silent Moments: A Kyoto Artist’s Intimate Portrait of Solitude, Lace, and Light
ถ่ายรูปไม่ใช่เพื่อให้คนมาไลค์… แต่ถ่ายเพราะว่า ‘ความเงียบ’ มันจำได้จริงๆ! เธอไม่ได้ขายของบนโซเชียล แต่ขาย ‘จิตวิญญา’ แทน 🌿
พอโลกมองว่าเป็นแฟชั่น เธอกลับเห็นเวลาที่พับเป็นความเงียบ… ลูกไม้ไม่ใช่เพื่อดึงดู… มันคือแผนที่ของความทรงจำที่โดนปล่อยให้อยู่เฉยๆ โดยไม่มีใครจับตามอง
เธอแค่อยากจะจำตัวเอง… และเรา? เราต้องรออะไร? คอมเมนต์เริ่มกันเลยดีไหม? 😉
Особистий вступ
ฉันคือผู้สร้างภาพที่จับความงามในช่วงเวลาเงียบๆ — ไม่ใช่แค่ช่างถ่ายรูป แต่เป็นคนเก็บความรู้สึกของหญิงเอเชียที่โลกมองข้ามผ่านเลนส์ การถ่ายภาพสำหรับฉันคือการเตือนใจ… เธออยู่ตรงนี้เพื่อให้เธอเห็นความงามของตัวเอง — โดยไม่ต้องพูดอะไรเลย


