Hindi ka nag-iisa sa liwan
The Quiet Beauty of Dawn: A Painter’s Lens on Blue Uniforms and the Poetry of Stillness
Silent na Dawn?
Nakita ko ‘yung photo na ‘di naman nag-shouts’—kundi nag-breath ng tahimik sa BGC! Ang blue uniform? Hindi fashion show… yun ang pagtutuloy ng kahapon na kumakanta sa hatinggabi!
May Pag-ibig sa Stillness?
Hindi ‘yung likes o shares… ‘di mo kailangan mag-post para maging seen! Puro silents lang at coffee cup na walang laman—tapos biglang may sariling tula sa collarbone mo!
Ano Ba’ng Gawa Mo?
Kaya nga ba ‘di kita makikita… dahil tayo’y nasa loob ng liwan? 😅 Saan ka nandito? Comment section: pagsabay sa hangin!
แนะนำส่วนตัว
Hindi ka nag-iisa sa liwan — may pagmamalay na kahulugan, isang sandali na sinisigla ng bawat litrato ng liwan. Ako'y isang mananayong larawan ng mga babae na hindi nakikita, pero naririto. Sa bawat photog, may isang kuwento na nasa likod — at ako ang nagpapakita nito nang mapagkakasama. Hindi ko tinuturuan kung paano magpukol, kundi kung paano maging ganap sa sarili mong pagkakatao. Ikaw ay sapat. Ikaw ay sulyap. At ako, dito — ako’y naniniwala sa iyo.