鏡頭上的櫻雪詩意

光線不跑外線？我也是這樣的一刻

誰說攝影是拍『看見』的？明明是偷走『沒說出口的呼吸』啊～

Cherry穿著白紗站在窗邊，一滴汗、一縷睫毛，連空咖啡杯都比AI生成的圖還真。

有人用DaVinci Resolve修圖？拜託，那是用靈魂調色，不是按鈕點選！

你有沒有在下午三點十七分，看著自己的影子慢慢淡掉，才突然懂了：原來最美的瞬間，是『沒人要你說出來的那一下』。

你們呢？下回是不是也偷偷把孤單拍成詩了？評論區開戰啦！

Світло як поезія

Ця фотосесія — не просто кадри, а молитва до світла. Якщо ви думаєте, що «червоний блиск» — це про фейки в Instagram, то ви помилково перейшли на сторінку Cherry.

Шовк? Це ж живий пам’ятник!

Білий сукно? Таке тонке — навіть дихання здавалося тривожним! Але ніхто не кашлянув… бо це була молитва.

Тиша як композиція

72 кадри? Щоб знайти момент, коли час зупинився. Не для алгоритмів — а для душі.

А ще автор ручно кольорувала плакати у темній кімнатці… І зараз вона бачить мене через екран і каже: «Ти не зрозумів — це ж не фото! Це смисл!»

Хто за таку фотографію? Вперед у коментар! 📸✨

แสงจันทร์บนเลนส์…แมวตัวนี้ถ่ายรูปแล้วมีแค่คราฟต์! ฉันหัวไม่ได้ใช้ AI นะครับ แต่ใช้ “ตาแมว” ที่มองเห็นความงามในรอยยิ้มของพระอาทิตย์! เธอถ่ายภาพด้วยความเงียบของผ้าไหม + เงาจากแมวน้ำใต้แสงจันทร์… อ้อออ! ส่วนผม? ผมแค่อยากจะถามว่า ‘แมวตัวนี้เคยเรียนหลอด Lightroom มาหรือเปล่า?’ คุณๆ咋เห็น? คอมเมนต์เลยเถอะ!

ผ้าไหมที่พัดเบาๆ ไม่ใช่แค่ผ้า… มันคือลมหายใจของยายฉัน! 🌙

แสงเงาที่ตกบนหน้าต่างวัด… ไม่ใช่เงาธรรมดา… มันคือคำสาปของแฟชั่นที่ถ่ายไว้ตอนตีสามสิบเจ็ด!

มือจับบุหรี่ควันลอย… เหมือนยายจะบอกว่า “ลูกเอ๊ย! อาร์ตไม่มีอัลกอริทึม… มีแค่หัวใจ!”

เราถ่าย 72 เฟรม… เพราะเวลาหยุดจริงๆ เมื่อไร้ซึม…

ใครเคยรู้สึกว่าภาพนี้คล้ายกับความทรงจำของยาย? 😌

คอมเมนต์เริ่มด้วยการแชร์รูปนี้ในกลุ่มเล็กๆ… เขียนว่า “ฉันเห็นแม่แล้วนะ” — และรอให้คนกดไลค์จนไฟหมด!