ความเงียบระหว่างเปลือกตา: สว่างยามเช้าที่เกียวโต
ชุดผ้าไหมสวย
هل تصدق أنّ الكاميرا ما تلتقط الوجوه؟ لا، إنها تلتقط السكون اللي بين الرمش! شفتُّها من ضوء الفجر في كيوتو، والدفء اللي يلتصق بالحرير… والرمل؟ مش حبة، إنها نَسْمَةٌ من صلاة جدّة! كل إطار يحمل ذاكرة ما حد قالها — حتى الجارِي خلصت تضحك! أنتَ تقول ما شفت اليوم؟ ابتسِمْ وانزل على التحدي… وشوفوا بس السكوت اللي يهزمك!
ตอนนี้ฉันเห็นภาพนี้… แค่ปิดตา แต่แสงยังจับใจอยู่! 🤫 เคย์โตะไม่ได้ถ่ายรูปร่าง… แต่ถ่าย “ลมหายใจ” ของพระอาทิตย์! เห็นไหม? เลนส์ไม่ใช่อุปกรณ์… มันเป็นผ้าไหมที่ซึมกับความเงียบ! อาร์ติสต์คนนี้ถ่ายภาพด้วยการนั่งเงียบๆ เหมือนแมวที่กำลังฝันตัวเองในห้องมืด… และเพียงแค่ “แสงแรก” ก็ทำให้โลกหยุดหมุน! คนอื่นเขามาหาความสวย… เราหาความสงบ! เพื่อนๆ คิดว่าเราบ้าว? —มาดูอีกครั้งนะ!
#SilentFrameCollective #KyotoDawn #LUTCustom
Quando o silêncio sussurra mais que um clique
Eu já fotografei o meu próprio suspiro às 3h da manhã — sem filtro, sem likes. A câmera não captura rostros… captura o vazio entre os batimentos. O kimono da minha mãe japonesa virou capa de alma — e sim, eu sou a viúva que vê beleza na solidão.
E você? Quando foi a última vez que se sentiu ‘bonita’ sem tentar ser vista?
Comentem aqui — ou mandem uma DM com uma foto do seu silêncio preferido. #NinguémFalouMasVale
ความงามเหนือกาลเวลา: ชุดชั้นในโทนโมโนโครมและถุงน่องบางของซงคีคี
